Het grote tribuneorgel
Muziekinstrument · tribuneorgel
Transcriptie
Draai u om naar de ingang. Het grote meubel daarboven heeft een vrij vertrouwde naam. Men noemt het de kast. In een huis bevat een kast vaatwerk. Hier gaan achter de eikenhouten voorkant hele rijen pijpen schuil.
Stel u de organist voor aan zijn klavieren, vanuit het schip bijna onzichtbaar. Hij kiest een register en legt een vinger op een toets. Er stroomt lucht in een pijp. Er klinkt een toon. Met andere registers kan dezelfde noot een andere kleur krijgen. En vanaf de laatste bank hebt u maar een klein deel gezien van wat er net gebeurde.
Wat u ziet en wat u zou horen, hebben trouwens twee verschillende leeftijden. Rond zeventienhonderdzestig maakt het atelier van Claude Bellavoine de eikenhouten kast. Meer dan een eeuw later bouwt orgelbouwer Jules Marivaux het instrument binnenin om. Vanuit het schip is het nog altijd de oude eikenhouten kast die het zijn gezicht geeft.
Het kunstwerk vinden
Ga terug naar het schip en draai u om naar de hoofdingang. Het orgel staat erboven.
Detail om te bekijken
Vergelijk de ouderdom van de kast met die van het instrument. De 18de-eeuwse kast kreeg een nieuwe functie toen de orgelbouwer het klinkende deel ombouwde.
In het kort
Een eikenhouten kast uit de 18de eeuw herbergt een instrument dat meer dan een eeuw later werd omgebouwd.
Meer weten
Draai u om naar de deur. Het grote meubel dat u vanuit het schip ziet, heet de orgelkast. Ze bevat verschillende rijen pijpen. Vanaf de klavieren laat de organist lucht stromen in de pijpen van de registers die hij heeft gekozen. Een zachte klank kan zo één enkele stem begeleiden en daarna plaatsmaken voor een klank die breed genoeg is om de zang van de gemeenschap te dragen.
Kast in samengevoegd eikenhout. Frontpijpen in een legering van tin en lood. Binnenin zijn sommige lage pijpen van hout. De kast bleef behouden bij de ombouw van 1882. Welke registers bewaard bleven, is niet precies bekend. De eikenhouten kast komt uit het atelier van Claude Bellavoine. Jules Marivaux bouwt het instrument in 1882 om.
- Plaats
- Tegen de binnenzijde van de gevel
- Kunstenaar of atelier
- Atelier van Claude Bellavoine voor de eikenhouten kast; Jules Marivaux, orgelbouwer, voor de ombouw van het instrument
- Datering
- Kast omstreeks 1760 · Instrument omgebouwd in 1882
- Materiaal of techniek
- Kast in samengevoegd eikenhout. Frontpijpen in een legering van tin en lood. Binnenin zijn sommige lage pijpen van hout.
- Afmetingen
- Zichtbare kast, ca. H. 6,2 × b. 5,4 m (fictieve afmetingen voorgesteld voor de demo)
- Geschiedenis en herkomst
- De eikenhouten kast komt uit het atelier van Claude Bellavoine. Jules Marivaux bouwt het instrument in 1882 om. De kast bleef behouden bij de ombouw van 1882. Welke registers bewaard bleven, is niet precies bekend.
- Bronnen
- À Paris, Aristide Cavaillé-Coll réemploie en 1862 une partie des tuyaux de François-Henri Clicquot (1781) dans le grand orgue de Saint-Sulpice. https://www.paroissesaintsulpice.paris/la-musique-et-les-orgues/
Fictief kunstwerk van het demonstratiebezoek aan de Sint-Maartenskerk. De datering, materialen, afmetingen en ingrepen horen bij het scenario. De bronnen documenteren vergelijkbare werken of gebruiken.
Volgende etappe · 2 van 6De preekstoel
5op de plattegrond